Təbriz İman Darvazlı: "DOSTLAR, VƏTƏN AMANATI!.."

Təbriz İman Darvazlı: "DOSTLAR, VƏTƏN AMANATI!.." ANAM, A KƏNDİM

Nə gözəl mənzərə, nə gözəl əsər,
Çən-çiskin Günəşin önünü kəsər.
Harda olsam, ruhum sənə tələsər,
Sənsiz tez ölərəm, anam, a kəndim.

Mənim qayğıkeşim, mənim baş tacım,
Əriyib qoynunda yox olur acım.
Sərin sularındır həbim, ilacım,
Sənsən yurdum, yuvam, binəm, a kəndim.

Təbrizə canından əzizdir vətən,
Can sənsən, ürəyə nə lazım bədən.
Bülbüldən betərəm aşiqlikdə mən,
Sən solmaz çiçəyim, rənam, a kəndim.


DAĞLAR

(Hörmətli ziyalımız Ayvaz Əlləz oğlunun əziz xatirəsinə)


Öldü yurdu,eli ölən,
Öldü meyin-məzən, dağlar.
Xoş ləhcəli,deyib-gülən,
Başı uca gəzən,dağlar.

Dönük çıxdı tale,yazı,
Ağlar qoydu oğlu-qızı.
Vaxtsız itirdik Ayvazı,
Qaralarnan bəzən,dağlar.

Güllər üstə sar gəlməyə,
Çiçək vaxtı qar gəlməyə,
Hər fikirə, hər kəlməyə,
Altun naxış düzən, dağlar.

Sevməzdi nadan,naşını,
Əyməzdi dərdə başını.
Hayıf oldu gözyaşını,
Ürəyinə süzən dağlar.

Gedir gücüm, qüvvətim də,
Çoxdu dərdim, zillətim də,
Mənim yetim millətimdə,
Hanı bəxti düzən, dağlar.

Yoxmu ümüd,yoxmu güman,
Yas içində Təbriz İman.
Ayrılıqdır zaman-zaman,
Ömrümüzü üzən dağlar.


OLMADI


Nə qədər gözəlsən, a doğma kəndİm.
Simanda zərrəcə boyaq olmadı.
Həmişə hüsnünə baxıb bəzəndim,
Bir xalın,bir ləkən.bəyağ olmadı.

Mğvlam əl yetirdi,düz yolu seçdim,
Çətin sınaqlardan qürurla keçdim.
Soyuq sularını mey bilib içdim,
Ruhum ki,eşqindən oyaq olmadı.

Halal bir bəndəyəm,xeyli utancaq,
Mamırlı qayana sancılan sancaq.
Çoxları zirvənə can atdı,ancaq,
Qısqanclıq üzündən mayak olmadı.

Çox yaralar qaysaq atdı,bitişdi,
Naxələflər nöcətləşdi,didişdi.
Hər zaman dadıma Tanrı yetişdi,
Təbrizə bir kimsə dayaq olmadı.


BÖYÜYÜM BİR, ŞAHIM BİR

Mövla, gəl rəhm eyiə,Nolar,döndər qəmin başını.
Yeriməsin üzərimə,qəlbim birdi, ruhum bir.
İçim ağlar için-için,zahir tökməz yaşını,
Diyarımda kimsəsizəm,dostum birdi,qohum bir.

Deyirlər ki, kafir olar cəfalara dözməyən,
Ağrı varmı, acı varmı ürəkləri üzməyən.
İlahinin qapısını kəsdirməkdən bezməyən,
Qibləsinə əllər açan ünüm birdi,ahım bir.

Şikatcı mən.hakim sənsən,düz başlarsan davayı,
Mən Təbrizəm, çörək yeməm tər tökməmiş havayı.
Bir kimsəyə baş əymərəm,öz şahımnan savayı,
Hər arzuma qucaq açan böyüyüm bir, şahım bir.


Təbriz İman Darvazlı: "DOSTLAR, VƏTƏN AMANATI!.." DOSTLAR, VƏTƏN AMANATI

Saçları dən-dən oluruq,
Ağlımızın başındaca.
Yaman erkən qocalırıq,
Elə cocuq yaşındaca.

Elə cocuq yaşındaca
Qapımızı döyür kədər.
Yaşayası döyülük ha,
Bu dünyada dünya qədər.

Bu dünyada dünya qədər,
Ömür sürən təbiətdir.
Ucalsa da,dağılsa da
Susuz torpaq cana gəlməz.
Göz yaşında boğulsa da,
Anamızdır,həqiqətdir.

Havamızı verən odur,
Suyumuzu verən odur.
Yuvamızı quran odur,
Ömrümüzün tamamında,
Sinəsini yaran odur.

Yaza-yaza bağır basıb,
Toprpaqdan allam baratı.
Yüküm ağır,yolum yoxuş,
Çən çöysüyüb,duman qatı,
Əgər bir gün ölər olsam,
Dostlar, vətən amanatı.

ZiM.Az



.
Muəllif huquqları qorunur. Məlumatdan istifadə etdikdə istinad mutləqdir.
Rəy yazın: