Möhtəşəm məşhur “Fener” restoranı, Füsunkar Bodrumu nağıl, əfsanə. Oxşarı tapılmaz gəzsən dünyanı Günçıxmamış obaşdan çıx seyrinə Egey dənizinin sahillərinə. Ağ atlı şahə qalxan dalğaları Coşub qucaqlayar boz qayaları. Yerin, göyün min cür rəngi, suları, Qırçın ləpələrin pıçıltıları Musiqi çələngi

Ya Rəbb, yaratmısan qoca dünyanı, Sən onun çərxini cəlalə döndər. Çək, dağıt qəlbinnən qara fikrini, Ruhunu zindan et, məlalə döndər. Göyərt torpağında ülfətdən rişə, Suyu, havası da dad versin dişə, Saf hissi, əməli çevir vərdişə, Pisliyi gerçəkdən xəyalə döndər. Bəşərin qəlbinnən çıxar savaşı,

Qocalığın sınamayın səbrini. Əyir qamətini, əyir qəddini. Həkim də, loğman da, bilmlr dərdini. Gəlir gözlərinə tor, qocalıqda. Yerişin, duruşun dəyişir yaman. Səni ələyindədə ələyir zaman. Tapılmır yanında dərdini duyan. Olur qulaqların kar, qocalıqda. Çağırsan uşaq da, sözündən çıxır. ,, Əsa''sız

O yerlər necə də mənə əzizdir Xatirə doludur hər ilim, ayım Havası, torpağı, suyu təmizdir Gözəldir payızim, baharım yayım Mənim elim, obam doğma Göyçayım. Çoxdur bu diyarda xoş mənzərələr, Al - əlvan bürünər dağlar, dərələr Seyrinə dalanın ruhu dincələr Təbimə İlhamdı çəmənim, çayım Mənim elim,

İstər qəmdən ağla, istər sevincdən, Yaş düşər kiprikdən yanağa sarı. Baxışlar toqquşar, gözlər danışar, Söz qəlbdən süzülər dodağa sarı.

Sən mənə min bahar bəxş eləmisən, Küssəm bir qışından nankorluq olar. Ən gözəl günləri sənlə yaşadım, Dansam bir gününü oğurluq olar. Sevginin yaxşısı, pisi olmayır, Ürək ədalətlə verir qərarın. Mənim bu getdiyin yolların üstə Duatək səpilib gözündən nurun. Çətin günlərimin sadiq dostusan, Ay

Kəndimizin içindən, Bir mavi çay axırdı. Qızlar ayna sularda Tellərinə baxırdı. Qızıl xallı balıqlar Sularda oynaşırdı. Leysan yağışlarından Çayın suyu daşırdı. Trialeti dağları, Başında ağ örpəyi Min bir dərdin dərmanı Hər gülü, hər çiçəyi. Onun doğma qoynunda Səsləyərdim baharı Sinəsində gül açıb

İnsan Təkcə bizim əsrdə Neçə tufan olubdur, Kim bilir yer kürəsi Neçə dəfə boşalıb, Neçə dəfə dolubdur. Boranlar yer üzündən İnsanlığın izini Kəsə bilməyib yenə. Ey insan, əzəl gündən Mən heyranam sənin bu Gücünə, qüdrətinə. Sən zamanla ucaldın Əlçatmaz səmalara. Əməyinlə qovuşdun Bu əbədi bahara.

Bir axşam da şeir yazma, Əziz dostum, deyirsən sən. Fəqət yazmaq istəyirəm Səhərimin eşqinə mən. Bu günəşli ağ günlərə De, yazmaya bilərəmmi? Ellərimin sevincini Mən duymasam gülərəmmi? Yorulmadan yazıram mən, Gecə keçir... Sökülür dan. Çiçəklənən ilk bahartək Gülür həyat, gülür insan. Ağ

Məhərrəmov Kamil Famil oğlu - 08 sentyabr 1993-cü ildə Azərbaycanda dogulmuşdur. Dünyaya gəlişi vətənindən, yurdundan, elindən ayrı düşdüyü ilə təsadüf etdiyindən vətənə çox baglı biridir. 1999-cu ildə Rusiyada birinci sinifə gedib. Orta təhsilini Rusiyanın bir sıra böyük şəhərlərində, o cümlədən,

Yaman ağır yatıb qan-tər içində, Üzü göy üzünə baxan bədənim. Barmağım ucunda çıxdım evimdən, aman oyanmasın səsə bədənim. Mən indi dünyanın dəcəl uşağı, Heç cur boyümürəm, yaşa dolmuram. Bəs necə qaçışım yorğun bədənlə Sökük bir daxmada necə oynayım?.. Bir ovuc şəkərlə qalıb bu uşaq

Mən bu yazını əziz və hörmətli müəllimim, görkəmli türkoloq, tanınmış dilçi-alim, Akademik Mədəd Çobanovun ruhuna bağışladım. ÖLÜM SON DEYİL (Poema) Ey uca Yaradan, ey Pirlər Piri, Bircə Ol sözünə xəlq oldu cahan. Bizə rəhbər etdin Peyğəmbəri, Sənin hökmün ilə quruldu mizan. Hikmətlər cəm oldu

Akademik Mədəd Çobanovun əziz xatirəsinə Ulu Borçalıda dünyaya gəldi, Anamız vətəni nura boyadı. Mədəd Çobanovun sözü düşəndə, Hörmətlə çəkildi onun soyadı. Elmin zirvəsində yeri görünür, Bəsirət gözüylə görən alimin. Alimlər içində söz meydanında, Sinəsin qabağa verən alimin. Ədəb-ərikanı bir

MÜŞFİQİM Ulu Borçalının ziyalı oğlu Müşviq Borçalıya. ​ Qartallar yuvası, ərlər oylağı,​ Qarlı Başkeçiddən yazan Müşviqim.​ Sənin əməyini unutmaz dağlar,​ Hər zaman yaxşılıq qazan, Müşviqim.​ Yaxşı insanların qədrini bildin, ​ El ilə ağladin, el ilə güldün,​ Dünyaya yaxşılıq etməyə gəldin,​ Pisi

MÜŞFİQ BORCALI - 45 ---- Borçalının ziyalı oğlu, tədqiqatçı yazar, publisist, "Ziya", “Şərqin səsi” və “Elm və Təhsil” qəzetlərinin Baş redaktoru, “Borçalı” Nəşryyat-Poliqrafiya Müəssisəsinin Baş direktoru Müşfiq Mədəd oğlu Çobanlıya Borçalı yurdunun ərən oğludur, Qazanıb hamıdan halalı,

YADDAN ÇIXMAZ XATİRƏ Yaxşı yadımdadır 1987-ci ilin aprel ayının 27-də BDU-nun "Azərbaycan dili və ədəbiyyatı" fakültəsindən tələbə şair Yavər Həsən və mən, APİ-nin filologiya fakültəsinin şair tələbəsi Əlizamin Gürcüstan Respublikasının paytaxtı Tiflis şəhərində keçiriləcək Qafqaz tələbə şairlərin

Müşfiq Borçalının doğum gününə Bir təbrik yazmışam sənin adına, Ad günün mübarək dəyərli insan. Arada bu sətri sal bir yadına, Ad günün mübarək dəyərli insan. Neçə bahar gördün, neçə qış gördün, Qəlbində çağlayan sel, yağış gördün, Gözəl övlad oldun, hey alqış gördün, Ad günün mübarək dəyərli

Qarışıq dövrdə, çətin zamanda, Bir oğul doğuldu Darvaz elində. Bu millət qalanda ahda-amanda, Bir ana sevindi dua dilində. Xalq mədəd diləyir o vaxt Allahdan, Şeytandan, iblisdən xilas arayır. Köməyə yetişsin Ulu Yaradan, Hamıya köməyə bir O yarayır. Uşağın adını Mədəd qoydular, Dedilər: “Arzumuz

Nyu-York Elmlər Akademiyasının akademiki, filologiya elmləri doktoru, professor Mədəd Çobanovun əziz xatirəsinə Ulu Borçalıdan İlham alıbdı, Gənclikdən təhsilə meyil salıbdı. Elmin zirvəsinə tez ucalıbdı, Göstərib hünəri Mədəd Çobanov. Candan artıq sevib Ana dilini, Vətən torpağını,oba-elini.

BAHAR AĞABƏY QIZI (1957) Umarova Bahar Ağabəy qızı - 1957-ci il aprelin 15-də Qəbələ rayonunun Bum kəndində dünyaya göz açıb.1974-cü ildə Bum orta məktəbini bitirib. 7 il Qənnadı Fabrikində işləyib, fabrik bağlandıqdan sonra şirniyyatçı kimi fəaliyyət göstərib, kasmetika sirkətlərində calisib.