Gülzar ŞƏRİFOVA: "Vətəni sevək"

Kəndimizin içindən,
Bir mavi çay axırdı.
Qızlar ayna sularda
Tellərinə baxırdı.
Qızıl xallı balıqlar
Sularda oynaşırdı.
Leysan yağışlarından
Çayın suyu daşırdı.
Trialeti dağları,
Başında ağ örpəyi
Min bir dərdin dərmanı
Hər gülü, hər çiçəyi.
Onun doğma qoynunda
Səsləyərdim baharı
Sinəsində gül açıb
Qəlbimin arzuları
Gəldi ara qatanlar,
Susdu quşların səsi
Hardan çıxdı nadanlar?
Bitdi sevinc nəğməsi.
Bulandı mavi sular,
Mavi göylər qaraldı.
Dəyişdi mavi dünya
Dağları duman aldı.
İnsan ehtirasları -
İnsanın öz düşməni.
Nadanlığı bir yana –
Bir yana yüz düşməni.
Nankorun bir kəlməsi
Ürəkləri çeynədi.
“Bu ölkədə, bu gündən,
Siz qonaqsınız” dedi.
Ayrılıb zaman-zaman
Mən düşsəm də uzağa
Ürəyimlə bağlıyam
Doğulduğum torpağa.
Bilirəm mavi çayın
Suları durulacaq
Yenə göy yaylaqlarda
Toy-büsat qurulacaq.
Ey insan heç vaxt baxma,
İnsana düşmən kimi.
Harda olsaq sevək biz
Vətəni vətən kimi.

ZiM.Az


.