Dur sən də gəl

Dur sən də gəl ADPU-nun kafedra müdiri,
professor Əzizxan Tanrıverdiyə



Bir zamanlar çəmənlikdə gəzərdik,

Böyüklərlə kərənti də çəkərdik.

Yorulanda saf sulardan içərdik,

Mən gedirəm, dur sən də gəl, Əzizxan!


Səhər-axşam qoyun quzu mələşər,

Çəmənlikdə ot otlayıb oynaşar.

Axşam çağı mışıl-mışıl göyşəyər,

Mən gedirəm, dur sən də gəl, Əzizxan!


Bir alim tək tanıyıbdır el səni.

Arzum budur, dağda görüm mən səni,

Gül-çiçəklə qarşılasın kənd səni,

Mən gedirəm, dur sən də gəl, Əzizxan!


Bil darıxır bizsiz dağlar, o ellər,

Yamacları ot qoxulu o çöllər.

Yol gözləyir Xram boyunca buz göllər,

Mən gedirəm, dur sən də gəl, Əzizxan!


Döyrüş bulaq kəndimizin açarı,

Axşam olur ora insan axarı,

Gur bulağı biraz ondan yuxarı.

Mən gedirəm, dur sən də gəl, Əzizxan!


Gedək qardaş bu yaz gəzək o eli,

Yağış yağsın qoy axıtsın gur seli.

Görsə bizi heç büdrəməz el beli,

Mən gedirəm, dur sən də gəl, Əzizxan!


Qəlbim yanır Qarabulaq deyəndə,

Kövrəlirəm o el yada düşəndə.

Yaş tökürəm, şehdə yalın gəzəndə,

Mən gedirəm, dur sən də gəl, Əzizxan!

Dur sən də gəl
Getməsək də, bil el bizi izləyir,

Dağ başında o tək armud gözləyir.

Ahılların incə qəlbi sızlayır,

Mən gedirəm, dur sən də gəl, Əzizxan!


Biz getməsək, yada salmaz el bizi,

Xöş sözlərlə qarşılamaz el bizi,

Tez-tez getsək, bil, unutmaz el bizi.

Mən gedirəm, dur sən də gəl, Əzizxan!


Telman ŞAMİLOĞLU (BUDAQOV)
ZiM.Az



.
Muəllif huquqları qorunur.
Məlumatdan istifadə etdikdə istinad mutləqdir.
Rəy yazın: